Moita costa, ‘pouco’ mar: o léxico mariñeiro e a construcción do estándar galego

Galicia ten moita costa, pero na cultura, na literatura e na lexicografía galega hai relativamente pouco mar. Nos diccionarios de uso xeral, a pesar do moito que se leva feito, e ben, é bastante o que hai que revisar pois faltan acepcións mariñeiras de uso común e cómpre unha revisión de acepcións c...

Descripción completa

Detalles Bibliográficos
Autor: Fernández Rei, Francisco
Tipo de recurso: capítulo de libro
Fecha de publicación:2003
País:España
Institución:Universidad de Santiago de Compostela (USC)
Repositorio:Minerva. Repositorio Institucional de la Universidad de Santiago de Compostela
Idioma:gallego
OAI Identifier:oai:minerva.usc.gal:10347/9825
Acceso en línea:http://hdl.handle.net/10347/9825
Access Level:acceso abierto
Palabra clave:Materias::Investigación::57 Lingüística::5705 Lingüística sincrónica::570504 Lexicología
Descripción
Sumario:Galicia ten moita costa, pero na cultura, na literatura e na lexicografía galega hai relativamente pouco mar. Nos diccionarios de uso xeral, a pesar do moito que se leva feito, e ben, é bastante o que hai que revisar pois faltan acepcións mariñeiras de uso común e cómpre unha revisión de acepcións con mar, co fin de reflectir de xeito máis adecuado a fala viva da xente mariñeira. No propio Vocabulario ortográfico da lingua galega (VOLG 1989) hai voces comúns que faltan, a algunhas referireime na miña intervención. A xeito de introdución, vou comeza-la miña exposición falando da recolleita e dos estudos do léxico mariñeiro e da recuperación do noso patrimonio marítimo. Logo tratarei o mar e o léxico mariñeiro na literatura galega, salientando primeiras documentacións no galego escrito; e a seguir farei unhas calas sobre a presenza e a ausencia de mar no VOLG (1989).